In Soera Al-An’am staat een opvallend vers. Een vers dat op het eerste gezicht een majestueuze weergave is van de absolute, alomvattende aard van het universum. Maar als we het nader onderzoeken, ontdekken we dat het in de kern een nauwkeurige analyse van de angst is, die zoveel van ons in de weg zit.
Er zijn twee vormen van angst in deze wereld: de natuurlijke angst van degenen die niet weten wat de toekomst brengt, en de angst van degenen die denken alles te moeten weten. Zodra de onbezonnen en broze menselijke geest de sluier van de toekomst probeert op te lichten, raakt de ziel uitgeput, terwijl zij juist geschapen is voor overgave en vertrouwen.
Omdat wij wezens zijn die geen leegte verdragen, willen we de toekomst kennen voordat zij zich ontvouwt, het einde begrijpen voordat we beginnen, en zekerheid hebben over ons levensonderhoud vóórdat we ons inspannen — net als over de uitkomst voordat we gehoorzamen. We verlangen absolute garanties en gedetailleerde routekaarten voordat we de eerste stap zetten.
Hier volgt de aya (het vers) waar ik naar verwijs in delen, om deze innerlijke onrust te verdrijven en het rumoer ervan te sussen met een beslissend, ondubbelzinnig principe:
En bij Hem zijn de sleutels van het onzichtbare; niemand kent ze behalve Hij. (Koran, 6:59)
De sleutels zijn bij Hem
Laten we reflecteren op dit vers, te beginnen bij de eerste woorden: “Bij Hem.”
Dit gaat niet over willekeur, noch is het aan het toeval overgelaten, noch betreft het een uitnodiging tot een raadspelletje.
De sleutels van het onzichtbare staan niet op een tarotkaart, noch in een gecodeerd getal dat we moeten ontcijferen, noch zijn ze terug te vinden in de analyses van een filosoof.
Het is “bij Hem”…
Bij Hem alleen.
Omdat wij wezens zijn die geen leegte verdragen, willen we de toekomst kennen voordat zij zich ontvouwt, het einde begrijpen voordat we beginnen, en zekerheid hebben over ons levensonderhoud vóórdat we ons inspannen — net als over de uitkomst voordat we gehoorzamen.
Het onzichtbare is geen chaos, maar juist orde en samenhang in hermetisch afgesloten kluizen. Zonder sleutels. Met een nauwkeurig en vooraf bepaald, voor ons onbekend, tijdstip waarop de kluizen geopend worden. En met specifieke toestemming om in de zichtbare wereld tevoorschijn te komen.
De waarheid die je moet accepteren om innerlijke vrede te ervaren, is dat je noch de bewaker bent, noch degene aan wie de sleutels zijn toevertrouwd!
Hij alleen kent ze en alleen Hij weet wat subtieler, wonderbaarlijker en omvattender is…
En Hij weet wat er op het land en in de zee is
En het vers gaat verder:
“En Hij weet wat er op het land en in de zee is.”
Een allesomvattend overzicht van alles wat zich op het land voortbeweegt en alles wat zwemt in de diepste, donkerste oceaanbodem, onzichtbaar voor menselijke ogen.
Dan komt het tafereel dichterbij… en dichterbij…
En geen blad valt of Hij weet er van
Met een fotografische kracht die de kleinste, over het hoofd geziene details vastlegt:
“En geen blad valt of Hij weet ervan.”
Een verdord blad valt nu, terwijl jij dit leest, op de grond, in het meest afgelegen en nooit betreden bos.
Niemand ziet het, geen enkel levend wezen merkt het op en het verandert de loop van de wereld niet.
Maar het viel niet zonder dat Hij ervan wist.
En hoewel het slechts één blad is tussen miljarden of triljoenen bladeren, was de val ervan geen toeval, noch pech. En het korte bestaan van het blad was geen verwaarloosbaar detail in het grote plan van kosmische controle en heerschappij.
Een korreltje in de duisternis van de aarde
Dan wordt de scène nog minutieuzer én omvattender:
“(Er is) geen korreltje in de duisternis van de aarde (of Hij weet ervan).”
Een klein, miezerig zaadje, begraven onder lagen aarde, verstikt in drie lagen duisternis: de duisternis van de nacht, de duisternis van de aarde en de duisternis van het onzichtbare.
Hij weet het.
Hij kent de locatie ervan,
En Hij weet het moment waarop de aarde zal openscheuren om het te onthullen, het moment waarop het in het licht zal verschijnen.
Dit vers, met zijn verbazingwekkende details, is niet geopenbaard om jouw intellectuele nieuwsgierigheid te bevredigen of om de kracht van goddelijke statistieken te demonstreren. Ik geloof dat, naast de ontzagwekkende aard van dit vers, het belangrijkste aspect ervan is, dat het jouw existentiële angsten verzacht. In het besef dat niets, maar dan ook niets, gebeurt zonder dat Allah er weet van heeft en dat alles en iedereen afhankelijk van de Ene is.
“(Er is) geen korreltje in de duisternis van de aarde (of Hij weet ervan).”
Het probleem voor velen van ons is niet dat we het onzichtbare niet kennen, maar dat we het wel willen kennen!
Terwijl het bij geloof om iets heel anders gaat.
Een pad bewandelen waarvan je het einde niet kunt zien, maar toch weten dat Degene die alle sleutels bezit Alwijs is.
Het staat in een duidelijk register
Iets verliezen zonder te weten waarom, maar er toch zeker van zijn dat:
“Niets is vers of droog of het staat in een duidelijk register.”
Soera Al-An’am leert je om te relativeren, om ruimer en groter te denken. Het leert je dat de ware God niet alleen Almachtig is, maar ook Alomvattend en Alwetend.
Wanneer deze betekenis zich in je hart nestelt, verandert de definitie van innerlijke rust voorgoed.
Rust zit niet in het zien van de toekomst. Rust zit in het vertrouwen op Degene die de toekomst ziet.
Het zit niet in het bezitten van de sleutels… maar in de wetenschap dat de sleutels tot de onzichtbare aspecten van je leven niet kwijtgeraakt zijn, maar bewaard worden “bij Hem”.
Als de Almachtige Schepper de vallende bladeren telt en de hartslag van een zaadje dat in de duisternis van de aarde begraven ligt, verzorgt…
… hoe kan je innerlijke saboteur je dan bedriegen en je wijsmaken dat Hij, in al Zijn glorie, een hete traan in je oog zou negeren, of een wens zou vergeten die in de duisternis van je hart begraven ligt, gefluisterd in nederige aanbidding?
Wanneer een onbekende toekomst je zorgen baart, of een vertraagde voorziening je in verwarring brengt, of een pad waarvan je het einde niet kunt zien je verbijstert, doe dan geen verwoede pogingen om het onzichtbare te onthullen.
Streef naar meer zekerheid en moed. Laat de controle los, geef al je zorgen op en vind vrede. Want je wandelt niet in een willekeurig universum; je bevindt je in een universum waar alles, klein of groot, is opgetekend in een boek, een boek dat bij Allah is – een duidelijk register.
“De kennis daarvan berust bij mijn Heer in een Boek (Al Lawh al Mahfoedh). Mijn Heer vergist Zich niet, noch vergeet Hij.” (Koran, 20:52)
