Moeder van zes kinderen, trainer, coach, spreker en motivator Amina Berkane Abakhou schreef op social media over het verlies van haar broer én daarna haar dochter. Zij is in staat om met haar woorden harten te raken. Dat is de reden, dat Qantara haar verhaal graag wil delen, zodat ook anderen troost vinden na het overlijden van hun dierbaren. We zullen haar verhaal in delen publiceren.
Een roep om aandacht en troost
Het is 7 november 2024. Vandaag is het zover: de lezing over troost in de bibliotheek Kanaleneiland. Op uitnodiging van de bibliotheek stond ik daar. Toen ik “ja” zei, wist ik nog niet precies hoe ik het zou aanpakken.
Ik begon mijn verhaal met het overlijden van mijn dochter en hoe onverwachts dat was. Op het moment dat ze haar wasten, deelde ik mijn eerste bericht op sociale media om dua (smeekbede), steun en troost te vragen van mijn contacten. De overweldigende reacties daarop gaven me veel om over na te denken. Ik deelde een bericht vanuit intens verdriet, als een roep om aandacht en troost, zonder te beseffen hoeveel steun het me zou geven, en vooral, hoeveel mensen het zou raken en helpen.
De eerste nachten waren heel zwaar; ik voelde benauwdheid bij de gedachte dat mijn lieverd daar alleen lag, in het donker van haar graf. Door alle berichten te scrollen, ze te lezen en telkens “amen” te zeggen, vond ik troost en rust. Ik had nooit verwacht dat zoveel mensen voor haar zouden bidden, aan haar zouden denken, en ons op zoveel manieren zouden steunen.
Je verhaal delen is krachtig
Mijn troost heb ik dus ook gehaald uit de bijzondere reacties die ik heb mogen ontvangen, groot of klein, het was het allemaal waard. Daarna bleef ik berichten delen over ons verdriet, het rouwproces en hoe het met ons gaat. Door te delen heb ik niet alleen mijn verdriet kunnen uiten en mijn tranen met jullie kunnen delen, maar ook mijn Zeineb kunnen eren door van betekenis te zijn.
Het delen van ons verhaal heeft opnieuw bevestigd hoe krachtig delen is, en hoe het mensen kan verbinden. Wie je ook bent, waar je ook vandaan komt, welke rol je ook hebt, de mens in jou is gemaakt om emoties te voelen en zal vroeg of laat verdriet ervaren.
De kracht van religie
Naast al deze zegeningen wil ik stilstaan bij de kracht van religie. Zonder de Islam hadden wij dit nooit kunnen overleven; dit intense verdriet is te groot voor ons menselijk kunnen, het overstijgt onze eigen kracht. Zonder de steun van Allah zouden we verloren zijn. Vanaf dag één was ik me ervan bewust dat Zeineb in goede handen was. Insha Allah is ze nu in Jannat al-Firdaws (het Paradijs). Wat wij ervaren, is ons eigen gemis, het verdriet omdat ze er niet meer fysiek bij ons is. Wij wensen haar de beste plek in Jannat al-Firdaws en zullen ons eigen verdriet verwerken zonder haar daarmee te belasten.
Lees in deel II hoe Amina met haar verdriet omgaat.
Zonder donaties kunnen we niet blijven bestaan. Steun je ons met een maandelijkse donatie? Als tien mensen ons steunen met 5 euro per maand, kunnen wij onze schrijvers een kleine vergoeding geven. Meer of minder mag ook. Dat Allah je moge belonen!
